Vrijdag 6 en vrijdag 13 oktober heeft trainingscentrum My Own Jeet Kune Do de eer gehad om een weerbaarheidstraining aan bewoners van Campus Uilenstede (Amstelveen) te verzorgen. Beide avonden heeft er een enthousiaste groep dames de 2 uur durende training gevolgd. Mede met dank aan het sportcentrum VU voor het faciliteren van de zaal.
Eerst even kort terug naar het idee achter deze training. Deze training is een initiatief ontstaan uit de samenwerking tussen Vereniging Bewoners van Uilenstede (VBU), DUWO (studentenhuisvesting) en de gemeente Amstelveen. De donkere dagen komen er weer aan, buiten wordt het later licht en al eerder donker. Graag wilden ze de bewoners van Campus Uilenstede een korte training aanbieden waarin wordt stilgestaan bij eigen veiligheid en het verhogen van persoonlijke weerbaarheid.
Vanuit het VBU zijn beide avonden goed georganiseerd, waarvoor dank. Naast het regelen van de ruimte en de goodybags met flesjes water, kregen wij ruim van tevoren door hoeveel deelnemers zich hadden aangemeld en hoe de verhouding man/vrouw verdeeld was. Op die manier konden wij goed het programma van de training afstemmen op de deelnemers. Eigenlijk in lijn met onze verwachting waren het hoofdzakelijk dames die zich hadden aangemeld voor beide avonden. Een klein aantal mannen had zich aangemeld, maar zijn uiteindelijk toch niet naar de training gekomen, dus alleen dames op beide avonden. Alsof de heren ergens wisten hoe gevaarlijk deze dames echt waren en uit angst om rake klappen en trappen te ontvangen?! Na afloop geef ik ze geen ongelijk, want gevaarlijk waren ze!
Op moment dat ze de zaal betreden zie je rustige, bijna verlegen, dames die geen idee hebben wat ze moeten verwachten van de training. Er staan 3 rare kerels, in het donker gekleed met een vreemd blauw/wit logo op ze te wachten en ze aan te staren bij binnenkomst. Daarbij liggen er aan de kant allemaal vreemde attributen die waarschijnlijk een functie hebben tijdens de training? Kleine en grote kussens, handschoenen, scheenbeschermers, iets wat lijkt op een schildachtig iets en een rare helm met een kooi als scherm?
Het is altijd spannend voor beide partijen. De dames weten niet wat ze moeten verwachten van de training, maar wij als trainers moeten ook altijd maar afwachten wat voor groep je voor je krijgt en hoe de training wordt opgepakt door de deelnemers. In dit geval 2 verschillende avonden en dus 2 verschillende groepen met ieder een eigen dynamiek. Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende wensen, maar wel dezelfde eindwens: met (nog) meer zelfvertrouwen de zaal verlaten. Waar geen verschil in zat, was het verloop van de training als in de ontwikkelingen die je de deelneemsters ziet doormaken. Ze komen binnen met lichte spanning in afwachting van wat er komen gaat en verlaten na de training de ruimte met een hoop nagepraat, gelach, maar toch ook adrenaline en stralen meer zelfverzekerdheid uit. Missie geslaagd!
Programma: inleidend praatje en theorie
Iedere weerbaarheidstraining begint met een inleidend praatje en een stukje kennismaking door wensen en verwachtingen van de deelnemers te inventariseren. Om deze vervolgens te koppelen aan theorie en te vertalen naar de oefeningen. Wij werken op basis van een veilige leeromgeving.
Dat betekent dat wat er wordt besproken en gebeurt tijdens de training blijft in de zaal. Met andere woorden, ik ga hier niet op de inhoud van de verhalen in. Maar wat een mooie rode draad was, was dat alle aanwezigen ieder hun eigen argumenten hadden een training te willen volgen om te bouwen aan een stuk zelfvertrouwen, met als eindresultaat weerbaarder te worden. Iedereen luisterde aandachtig, stelde goede vragen en waren merkbaar gekomen om echt iets te leren.
Programma: Actie, aan de bak!
Banken en stoelen aan de kant, tijd voor actie! We hadden maar 2 uur voor deze training en het is toch echt wel de bedoeling dat er niet alleen gezellig gebabbeld wordt, maar ook nog iets fysieks wordt gedaan.
Het belangrijkste van deze training is dat iedere deelneemster zichzelf leert kennen. Hoe reageer je op een vervelende situatie? Ben je een ‘vluchter’, ‘bevries’ je en blijf je staan, of ben je een ‘vechter’ en ga je in de aanval? Het mooie van deze training is dat het niet uitmaakt welke van de 3 je bent. Het is maar net wat voor dag je zelf hebt, hoe zit je in je vel? En ook de wijze van benadering door de agressor is van invloed. Niet iedere benadering vraagt direct om een defensieve houding en een “Go for the kill” actie.
We zijn begonnen met wat speelse oefeningen om warm te worden, maar vooral ook om eigen reactie te laten ontdekken. Deze startoefeningen zijn vooral gericht op houding en op gebruik van de stem. Welk gevoel geeft het jezelf en wat zie je gebeuren bij jouw trainingspartner? Ook werd er stil gestaan bij een basishouding en wat daar het voordeel van is, maar ook wat je vooral niet moet doen. Er is namelijk een groot verschil tussen een verdedigende houding of een vechthouding. Voor de aanwezigen en andere die eerder bij ons getraind hebben beter bekend als de “Zalando” (geen sluikreclame, geen aandelen, maar voor gratis schoenen ben ik altijd bereikbaar)!
Daarna eindelijk beuken, aan de slag met de stootkussens. Verdedigen met een stoot vanuit de eerste schrikreactie. Vuist, open hand, palm of vingers, er is geen fout bij een eerste reactie op een enge kerel die op je afkomt. Pijnprikkel(s) toedienen net zolang tot die het lekker vindt (quote Ben) of net zolang tot je een kans ziet om jezelf in veiligheid te brengen. Dit kan door weg te rennen, maar ook door aandacht te trekken.
Na het stoten zijn de dames aan de slag gegaan met schoppen. Geen mooie hoge technieken, zoals we die altijd in de films zien, maar simpele lage trappen. Ook hier de schrikreactie als basis gebruiken en vanuit die positie schieten met de voet richting doel. Bij voorkeur de engerd fluitend door de knieën laten zakken en wederom jezelf z.s.m. in veiligheid brengen. Lukt dat niet in 1 keer, weer net zolang doorgaan tot doel is bereikt. Lukt het niet met de schop, dan ga je over in de stoot, enzovoort…..
Na een korte break (dat gaf ons de tijd om de bescherming aan te trekken) is gestart met de groepsoefeningen. Waar het op neerkomt is dat wij in volle bepakking dreigend op een willekeurige dame afliepen om een reactie te ontlokken. De dames hadden als opdracht adequaat te reageren op de unheimische benadering of aanval. En dat deden ze! De eerste ronde waren de dames nog een beetje voorzichtig en vonden ze het toch vreemd om zomaar iemand echt te slaan of zelfs hard tussen de benen te schoppen. Dat wij ze vriendelijk hebben ontvangen aan het begin van de training en dat er veel is gelachen tijdens de training, dat leken ze allemaal te zijn vergeten. MONSTERS werden het! De één sloeg en trapte nog harder dan de ander! Waar waren die rustige, bijna verlegen dames gebleven? Wat waren wij blij met de helm, maar vooral met de tok!
Als laatst dé finaleoefening waarin echt alles samenkwam en alles ingezet kon worden om ons op afstand te houden: een zelfverdedigingstechniek, maar zeker ook houding en stem om veilig weg te komen.
Programma: resumé en bewijs van deelname!
Ik heb dit al eens eerder geschreven en daar blijf ik echt bij. Weerbaarheid en daarmee de basis voor deze training is dat het niet altijd nodig is om gebruik te maken van geweldsmiddelen om jezelf in veiligheid te brengen. Maar de wetenschap dat je de situatie herkent en kunt handelen naar de omstandigheden geeft al een stuk zelfverzekerdheid en daarmee weerbaarheid. Wij zijn er niet om te zeggen “je moet dit, het moet zo…”. Blijf zo dicht mogelijk bij jezelf. Ieder mens is uniek en daarmee de techniek uit eerste reactie ook. Houd het zo simpel en direct mogelijk, dat maakt het effectief!
Dankzij de opbouw van het programma heeft iedereen aan het eind van de training gewerkt aan signaleren van en omgaan met agressie d.m.v.:
- Voorkomen, de-escaleren
- Preventie door communicatie
- Eigen houding herkenning
- Bewustwording/ alertheid
- Houding en structuur (persoonlijke ruimte)
- Afstand
- Simpliciteit (directheid en effectiviteit)
- Confrontatie manieren/ methode
- Weerbaarheid: MVS (Mens VerdedigingsSysteem): natuurlijke (schrik)reactie gebruiken
Als dank voor hun vertrouwen in ons, maar vooral als waardering voor hun inzet en ontwikkeling hebben de deelneemsters een bewijs van deelname ontvangen.